این نوشته به بررسی تفاوت زمینه‌های اجتماعی و نهادی شکل‌گیری جریان‌های چپ در ایران و اروپای غربی می‌پردازد. استدلال اصلی آن است که ضعف نسبی نهادهای اجتماعی، صنفی و کارگری مستقل در ایران، در مقایسه با جوامع صنعتی اروپا، زمینه‌ای فراهم کرد که در آن بخش‌هایی از چپ ایران بیش از آنکه به یک پایگاه اجتماعی داخلی پاسخ‌گو باشند، جهت‌گیری فکری و سیاسی خود را در نسبت با مراکز ایدئولوژیک خارجی تعریف کنند. در این چارچوب، رابطهٔ حزب توده با اتحاد شوروی، نقدهای خلیل ملکی بر وابستگی فکری و سیاسی چپ، و تداوم برخی الگوهای فراملی در گفتمان سیاسی گروه های چپ ایران بررسی می‌شود.

Please see 'Notes' below for any suggested/official citation information added by the author(s) of this work. Otherwise, you can cite the HSS Commons instance of this publication as follows:

• Farda, B., (2026), "نقدی بر تفکر چپ در ایران: از ضعف نهادهای اجتماعی تا وابستگی ایدئولوژیک", HSSCommons: (DOI: 10.25547/BCR6-CY97)

  Copy Citation | Export metadata as... | JSON | CSV | RO-Crate | BibTex | EndNote

1. iranian history
2. iranian studies